De nieuwe reeks schilderijen van Patrick Vanden Eynde (1964) bestaat uit 4 monumentale en op het eerste gezicht abstracte uit-beeldingen van vorm en kleur in beweging. De doeken zijn afgeleid van foto’s die rechtstreeks te maken hebben met de amusement-sector. In het inmiddels professionele concertcircuit wordt het geluid van de rockbands ‘omvormd’ via geluid-ingenieuze apparatuur die het live gebeuren ophoogt met mixages die een bonus-sound ‘produceert’ dat collectief-immersief ‘ wordt ervaren door het publiek. Een publiek dat als bij een ritueel samenkomt als in een “this is my church”. De ervaren geluids-ingenieurs houden de klank letterlijk en glashelder aan de knoppen op de complexe, functioneel licht-flikkerende mix-panels die voor een deel van het publiek (zelfs) een magische aantrekkingskracht uitstralen. Patrick Vanden Eynde maakte foto’s van de manipulerende ingenieurs die als goochelaars de muziek van een band als het ware instrument na instrument ‘op het gehoor af’ analyseren en synthetiseren tot een volle sound. De link tussen het live proces van een sound-mixer en een schilder is niet eens ver te zoeken. De schilder omvormt één of andere visuele of ‘indenk-beeldige’ realiteit tot een nieuw beeld dat zich ‘opent’ naar een veelheid van zinnelijke texturen en interpretatieve mogelijkheden. De sound-mixer moet het doen op het moment zelf; hij/zij is een instant performer met live publiek. De schilder daarentegen neemt afstand van zijn inspiratiebron en verkent de plastische mogelijkheden van het beeld dat hij met de nodige tijd in zijn atelier naar zijn hand kan (blijven) zetten. Patrick Vanden Eynde is een schilder die reflectief omgaat met zijn bronnen en beelden; hij spreekt in deze reeks van een eigentijdse retour naar de ‘claire-obscure’ en dat beweegt de perceptie van zijn recente werken langsheen de hoofdwegen van de kunstgeschiedenis. De doeken zijn abstract én zijn het niet; de titel geeft wel aan dat de oorsprong van het beeld te maken heeft met de techniek-omkaderende activiteiten in een concertzaal.
De twee prenten die bij deze tentoonstelling horen, zijn een gezeefdrukte echo van de schilderijen die – in een sfeer van Charles Baudelaire – zich begeven in het evoceren van het moderne, grootstedelijke leven.
De omringende ruimte ligt vol met lege flessen lachglas, ‘fastwhips’, zwarte balonnen en ringvormige led-lampjes die ondermeer worden gebruikt bij het maken van selfies. Hier associeert Patrick Vanden Eynde de idee en de sfeer van een rockende concertzaal met de pogingen van jonge mensen om in de context van entertainment te genieten van kortstondige kicks. Het zelfbeeld van jongeren is vandaag 1/1 met de zich aangemeten identiteit via ‘shots’ met de gsm die op een korte tijd het onderlinge intens beleefde sociale leven absorbeerde/recupereerde tot een ‘bubbel’-vorm van eenzame communicatie en absolute drang naar zelf-bevestiging vanuit een tot verslaving aanzettende ‘virtuele’ wereld.
Deze tentoonstelling transformeert de kunstruimte b-scene een tijdlang tot een gestolde “nature morte” van populair entertainment en de collateral damage van het opzoeken van kicks. De tentoonstelling is een echo van een ‘staged’ bruisend leven waar muziek en (goedkope) pepmiddelen het plezier en de roes insinueren alsof het het ‘leven’ zelf was/is.
Luk Lambrecht
Patrick Vanden Eynde stelt voor de tweede keer solo tentoon in de kunstruimte b-scene. In 2019 verraste hij met “Cold Fusion” via een picturale installatie waarin science & fiction en verwijzingen van weleer naar de (geschilderde) gevel publiciteit op cinema’s, een artistiek denken op gang bracht waarin de uitbreiding van het begrip schilderkunst centraal bleef staan. Patrick Vanden Eynde is ook actief binnen de kunstorganisatie “Tick Tack” in Antwerpen en doceert schilderkunst aan PXL-MAD School of Arts in Hasselt.
The new series of paintings by Patrick Vanden Eynde (1964) consists of four monumental and, at first glance, abstract depictions of form and color in motion. The canvases are derived from photographs directly related to the entertainment industry. In today’s professional concert circuit, the sound of rock bands is ‘transformed’ via sound-engineering equipment that enhances the live experience with mixages producing a bonus sound, collectively and immersively experienced by the audience. An audience that gathers as if in a ritual, in a “this is my church.” Experienced sound engineers literally and precisely manipulate the sound through complex, functionally flickering mix panels—panels that, for part of the audience, even emit a magical allure. Patrick Vanden Eynde photographed these manipulating engineers, who, like magicians, analyze and synthesize the music of a band instrument by instrument, ‘by ear,’ into a full sound. The link between the live process of a sound mixer and that of a painter is not far-fetched. The painter transforms some visual or ‘imagined’ reality into a new image that opens itself to a multiplicity of sensual textures and interpretive possibilities. The sound mixer must perform in the moment; he or she is an instant performer with a live audience. The painter, on the other hand, takes distance from his source of inspiration and explores the plastic potential of the image, which he can continue to manipulate in the time and space of his studio. Patrick Vanden Eynde is a painter who approaches his sources and images reflectively; in this series, he speaks of a contemporary return to clair-obscur, which steers the perception of his recent works along the main roads of art history. The canvases are both abstract and not; the titles indicate that the origin of the image lies in the technical framing activities within a concert hall.
The two prints accompanying this exhibition are silkscreened echoes of the paintings, moving—within an atmosphere reminiscent of Charles Baudelaire—towards evoking modern metropolitan life.
The surrounding space is littered with empty nitrous oxide canisters, ‘fastwhips,’ black balloons, and ring-shaped LED lights, some of which are used for taking selfies. Here, Patrick Vanden Eynde associates the idea and atmosphere of a rocking concert hall with the attempts of young people to enjoy fleeting thrills in an entertainment context. The self-image of today’s youth is one-on-one with the identity they construct through mobile phone ‘shots,’ which in a short time have absorbed/recuperated their intensely lived social interactions into a ‘bubble’-like form of solitary communication and an absolute urge for self-affirmation fueled by an addictive ‘virtual’ world.
This exhibition temporarily transforms the art space b-scene into a frozen “still life” of popular entertainment and the collateral damage of thrill-seeking. The exhibition is an echo of a staged vibrant life in which music and (cheap) stimulants suggest pleasure and intoxication as if they were life itself.
Luk Lambrecht
Patrick Vanden Eynde is exhibiting solo at the art space b-scene for the second time. In 2019, he surprised audiences with Cold Fusion, a pictorial installation in which science & fiction and past references to (painted) cinema façade advertisements initiated an artistic reflection centered around the expanded concept of painting. Patrick Vanden Eynde is also active within the art organization “Tick Tack” in Antwerp and teaches painting at PXL-MAD School of Arts in Hasselt.
By Luc Binst and Luk Lambrecht